Çikolatanın tarihi Amerika’nın keşfi ile başlar. Dünya, bu tarihe kadar eşsiz lezzeti bilmeden yaşamıştır.
Kolomb’un İspanya Kralı Ferdinand ile Kraliçe Isabella’nın tahtlarının önüne serdiği eşsiz hazinelerin arasında kahve renkli, pek de bir şeye benzemeyen taneler de bulunuyordu. Bunlar aslında kakao ağacı tohumlarıydı ve günümüzdeki çikolatanın kaynağıydı.
Kral ve Kraliçe bu tohumların önemini asla kavrayamadılar. Bunu ilk anlayan, kakao tohumlarının ticari potansiyelini gören, büyük İspanyol kaşif Hernando CORTEZ oldu.
Tanrıların Gıdası
Meksika’yı keşfi sırasında Cortez, Aztek Kızılderililerinin kakao tohumlarıyla, ‘sıcak içecek’ anlamına gelen ‘chocolatl’ adlı bir içecek hazırlayıp içtiklerini gözlemledi. 1519 yılında, günde 50 porsiyon chocolatl içtiği rivayet edilen İmparator Montezuma, İspanyol Konuklarına altın kadehler içinde bu içecekten sundu. İmparator, Chocolatl’a tanrılara sunulan bir içecek muamelesi yapıyordu.
Bütün saygın rolüne karşın İmparator’un verdiği chocolayl bir hayli tatsızdı. Cortez ve arkadaşları şekerlendirilmek suretiyle damak tatlarına daha uygun bir hale getirdiler.
İspanya’ya götürülen içecek yaygın kabul gördü. İnsanlar tarçın ve vanilya gibi birçok yeni madde ekleyerek içeceği hayli değiştirdiler. Sonunda biri çıktı ve sıcak içilmesi durumunda daha da lezzetli olacağını keşfetti.
Yediğimiz Çikolata Nasıl Yapılır?
Kakao yağının ayrılmasıyla elde edilen kakaonun aksine çikolata, yağın eklenmesi ile üretilir. Şekersiz, bitter ya da sütlü hiç fark etmez, yöntem aynıdır.
‘Conching’ denen bir yöntemle çikolata bir yoğurma işleminden geçirilir. Ağır silindirlerle yapılan bu yoğurma işlemi birkaç saat veya birkaç gün sürer.
İsteğe göre kalıplara döküldükten sonra soğutma odasına ulaşan çikolata sabit bir hızla soğutulur. Soğumuş çikolatalar paketlenir ve dağıtıma çıkar.
Her üreticinin kendine has bir formülü vardır. Büyük lezzetleri yaratanda bu ufak tefek farklardır.
En sıkı saklanan sırlardan biri çikolata üretiminde kullanılan yöntemlerdir.
